Εμβοές

Τι είναι και πόσα είδη υπάρχουν;

Υπάρχει ένα μικρό χρονικό διάστημα που μεσολαβεί μεταξύ της ανίχνευσης του ήχου από τον κοχλία και της αντίληψης του ήχου από τον ακουστικό φλοιό του εγκεφάλου. Παρόλα αυτά, σε αυτό το χρονικό διάστημα συμβαίνουν πολλά είδη συνδέσεων και αλληλεπιδράσεων μεταξύ της ακουστικής οδού και άλλων τμημάτων του εγκεφάλου, οι οποίες δεν μας είναι πλήρως γνωστές. Ακόμη λιγότερο κατανοητός είναι ο τρόπος με τον οποίο αυτές λειτουργούν.

Οι εμβοές είναι οι αλλαγές της ηλεκτρικής δραστηριότητας που συμβαίνουν για οποιονδήποτε λόγο στον ακουστικό ουδό και γίνονται αντιληπτές από τον εγκέφαλο ως ήχος, παρά το γεγονός ότι δεν υπάρχει κάποιος καινούργιος ήχος στο περιβάλλον. Ο ακουστικός φλοιός «δεν αναγνωρίζει» ότι αυτή η δραστηριότητα δεν είναι εξωτερική. Απλά, την επεξεργάζεται ως ήχο. Παρομοίως, το εγκεφαλικό στέλεχος δε γνωρίζει ότι αυτή η νέα ηλεκτρική δραστηριότητα δεν είναι μια απειλή, και έτσι αντιδρά σαν να ήταν μια τέτοια απειλή.

Η ενόχληση που προκαλούν οι εμβοές μπορεί να έχει άμεσες επιπτώσεις στην ψυχολογική υγεία των ασθενών, καθώς όσο περισσότερο συγκεντρώνονται για να διώξουν τις εμβοές, τόσο περισσότερο αυτές χειροτερεύουν, οδηγώντας τους σε θυμό έως και βαριά κατάθλιψη.

Εμβοές μπορούν να προκληθούν και από κέντρα διασκέδασης ή συναυλίες, έχουν όμως πολύ μικρή διάρκεια και σύντομα εξαφανίζονται.

Υποκειμενικές Εμβοές

Η μεγάλη πλειοψηφία των ατόμων με εμβοές, ακούν ήχους οι οποίοι γίνονται αντιληπτοί μόνο από αυτούς (υποκειμενικές εμβοές). Η «πηγή» των περισσότερων υποκειμενικών εμβοών δεν είναι γνωστή. Κάποιες περιπτώσεις προκαλούνται από ακουστικό νευρίνωμα και συνοδεύονται από διαταραχή της ακοής, ενώ ακόμη πιο πιθανό είναι να προκύψουν αν συνυπάρχει και νευροαισθητήρια βαρηκοΐα, οπότε και ονομάζονται ιδιοπαθείς εμβοές.

Ένας τρόπος για να ερμηνευθούν οι εμβοές είναι πως από τα τριχωτά κύτταρα στον κοχλία και προς τα μέσα, στο σύστημα της ακοής, υπάρχει ένα ηλεκτρικό δίκτυο με ασφάλειες, κι όπως κάθε ηλεκτρικό δίκτυο, παράγει και αυτό μόνιμα στο υπόβαθρο έναν «ηλεκτρικό θόρυβο».

Όταν η ακοή μας είναι σε φυσιολογικά επίπεδα, ο εγκέφαλος θέτει ένα επίπεδο ουδού ώστε να μην ακούμε εν λόγω θόρυβο. Όταν προκύπτει της ακοής, ανεξάρτητα από την αιτιολογία της, μπορεί να είναι αρκετή για να εμποδίσει τους φυσιολογικούς εξωτερικούς ήχους να φτάσουν στον εγκέφαλο. Η «σιγή» σε μια κλίμακα συχνοτήτων που αναγνωρίζεται ως βαρηκοΐα πιστοποιείται από τον εγκέφαλο. Ο κόσμος μας όμως δεν είναι σιωπηλός (μπορεί να γίνει ήσυχος, αλλά η σιωπή είναι εξαιρετικά δύσκολο να επιτευχθεί) και η απουσία του ήχου σημαίνει ότι το πρώτο προειδοποιητικό σύστημά μας αδυνατεί να καταγράψει αλλαγές. Γι’ αυτό, ο εγκέφαλος αντιδρά ρίχνοντας τον ουδό για «να ακούει» καλύτερα και έτσι φτάνει στα επίπεδα των εσωτερικών ήχων και έτσι το άτομο ακούει και τις λειτουργίες του δικού του αυτιού.

Αντικειμενικές Εμβοές

Υπάρχει ωστόσο, μια μικρή ομάδα ατόμων που ακούν ήχους, τους οποίους αντιλαμβάνονται και οι γύρω, κάτι που  ονομάζεται αντικειμενικές εμβοές. Οι ήχοι αυτοί είναι συνήθως το αποτέλεσμα της ροής του αίματος από στενωμένες και αθηροσκληρυντικές αρτηρίες.

Ο ίδιος σφύζοντας και με χαρακτήρες φυσήματος ήχος μπορεί να προκληθεί κάποιες φορές από ανωμαλίες στις φλέβες, είτε δυσπλασίες, είτε καλοήθεις όγκοι που αναπτύσσονται μέσα ή κοντά στο αυτί, ενώ άλλες φορές παρατηρούνται ήχοι που προκαλούνται από ανώμαλες μικροσυσπάσεις των μυών της υπερώας ή των μυών του μέσου ωτός. Το φαινόμενο αυτό είναι παρόμοιο με ένα τικ του προσώπου όταν κάποιοι από τους μύες συσπώνται, αλλά στην περίπτωση αυτή η εγγύτητα των προσβεβλημένων μυών στο αυτί καθιστά τη σύσπαση ακουστή.